رگ به رگ شدن کمر و نحوه درمان آن

رگ به رگ شدن کمر یکی از علل شایع کمردرد است و تقریباً همه افراد در دوره‌ای از زندگی چنین دردی را تجربه می‌کنند. آسیب به رباط‌ها به‌عنوان رگ به رگ شدن نامیده می‌شود، درحالی‌که آسیب به تاندون‌ها و یا عضلات به‌عنوان کشیدگی نامیده می‌شود.

در بسیاری از مواقع، رگ به رگ شدن و کشیدگی در نتیجه اعمالی مانند چرخش ناگهانی، چرخش یا سایر حرکات شدید که فشار مضاعفی بر رباط‌ها یا عضلات پشت وارد می‌کند، رخ می‌دهد. رباط‌های کمر و ناحیه لگن مهم هستند زیرا به ستون فقرات ثبات می‌دهند. ستون فقرات بیشتر تکیه‌گاه بدن را برای ایستادن و همچنین انجام حرکات فراهم می‌کند. ازآنجایی‌که ماهیچه‌های پارا نخاعی موجود در ناحیه پشت در تحمل وزن بدن در حین حرکات مختلف مانند دویدن، راه‌رفتن، بلندکردن و غیره نقش اساسی دارند، بیشتر مستعد کشیدگی هستند.

رگ به رگ شدن کمر

انواع رگ به رگ شدن کمر

رگ به رگ شدن بخش میانی تا پایین

رگ به رگ شدن کمر ممکن است در نتیجه فعالیت‌های روزمره که استرس مکرر را بر ناحیه کمر وارد می‌کند، رخ دهد، یا ممکن است به دنبال تصادفی مانند زمین‌خوردن یا آسیب در حین ورزش رخ دهد. فشار بیش از حد بر روی کمر می‌تواند باعث کشیدگی یا پارگی بافت‌های نرم در عضلات یا رباط‌ها شود. زمانی که کشش از محدوده طبیعی حرکت فراتر رود، منجر به رگ به رگ شدن یا کشیدگی می‌شود و باعث درد شدید می‌شود.

رگ به رگ شدن قسمت بالایی کمر

ستون فقرات سینه‌ای (بالایی پشت) کم‌تحرک‌ترین ناحیه ستون مهره‌ها در نظر گرفته می‌شود. قسمت بالایی ستون فقرات و عضلات این ناحیه در حفظ وضعیت عمودی بدن مهم هستند. رگ به رگ شدن و کشیدگی قسمت بالایی کمر معمولاً به دلیل آسیب به ماهیچه‌ها، رباط‌ها، تاندون‌ها و فاسیا (بافت فیبری) رخ می‌دهد. آسیب ممکن است به دلیل حوادثی مانند سقوط، پیچش ناگهانی، یا سایر حرکاتی که نیروی بیش از حد بر این سازه‌ها وارد می‌کند، رخ دهد. رگ به رگ شدن یا کشیدگی قسمت بالای کمر نیز ممکن است به دلیل برخی عادات سبک زندگی نامناسب مانند خوابیدن در وضعیت نامناسب، گرفتن بالش بسیار سفت یا نشستن اشتباه هنگام استفاده از رایانه یا رانندگی ایجاد شود.

علل رگ به رگ شدن کمر

بخش میانی تا پایین:

پیچ‌خوردگی یا کشیدن ناگهانی عضله یا تاندون در قسمت پایین کمر به‌عنوان‌مثال در حین انجام ورزش یا ورزش

استفاده بیش از حد یا استفاده طولانی‌مدت از عضلات کمر مانند حمل وزن سنگین روزانه

موقعیت‌های بلندکردن نامناسب یا فشار بیش از حد به عضلات پشت با وزنه سنگین

استرس مکرر بر عضلات پشت از طریق وضعیت نامناسب، بلندکردن بدن، مکانیک بدن در طول فعالیت‌های روزانه

حوادثی که باعث آسیب به ستون فقرات و سایر ساختارهای کمر می‌شود

عوامل دیگری مانند وزن بیش از حد بدن، انحنای بیش از حد کمر، ضعیف بودن عضلات پشت یا شکم نیز ممکن است منجر به کشیدگی کمر شود.

رگ به رگ بالایی کمر:

  • وضعیت نامناسب مانند افتادگی گردن و شانه‌ها
  • حرکات تکراری مانند بلندکردن، چرخاندن و خم شدن
  • علل تروماتیک از جمله سقوط و تصادفات منجر به شکستگی مهره‌ها یا آسیب‌های دیگر به ستون فقرات

علائم رگ به رگ شدن / کشیدگی کمر

بخش میانی تا پایین تنه:

  • درد شدید در کمر که با حرکات بدتر می‌شود.
  • کمردردی که ممکن است در ناحیه باسن منتشر شود.
  • گرفتگی یا اسپاسم عضلانی
  • سفتی در عضلات کمر
  • حساسیت و تورم در محل آسیب
  • ازدست‌دادن قدرت عضلات پشت
  • مشکل در راه‌رفتن، خم شدن به جلو یا پهلو، یا صاف ایستادن

عضلات فوقانی کمر:

  • درد در وسط کمر که ممکن است حرکات گردن را محدود کند.
  • درد در ناحیه بالای کمر که با تنفس عمیق، سرفه، چرخش ستون فقرات قفسه سینه یا ایستادن طولانی‌مدت تشدید می‌شود.
  • اسپاسم عضلانی در قسمت فوقانی پشت و گردن
  • سفتی و سفتی عضلات در ناحیه بالای کمر
  • کاهش دامنه حرکتی در وسط پشت، گردن یا شانه
رگ به رگ شدن کمر

 تشخیص کشیدگی کمر یا رگ به رگ شدن

رگ به رگ شدن یا کشیدگی خفیف در کمر معمولاً بر اساس تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی تشخیص داده می‌شود:

پزشک متخصص شما ممکن است سابقه پزشکی شما را بررسی کند و سؤالاتی مانند جزئیات تصادفات یا عادات سبک زندگی‌تان بپرسد که ممکن است دلیل پیچ‌خوردگی یا کشیدگی را نشان دهد.همچنین ممکن است یک معاینه فیزیکی برای شناسایی سفتی یا تورم انجام دهد

مطالعات تصویربرداری

اگر درد بیش از دوهفته ادامه یابد و باعث ضعف یا ازدست‌دادن عملکرد شود، آزمایش‌های زیر توصیه می‌شود:

اشعه ایکس: ممکن است برای رد کردن احتمال شکستگی (شکستگی) استخوان، تومور یا عفونت به‌عنوان علت درد، از ستون فقرات اشعه ایکس گرفته شود.

ام‌آرآی: اسکن MRI از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای ایجاد نمای دقیق از ستون فقرات استفاده می‌کند. اسکن MRI می‌تواند تشخیص دهد که آیا آسیب نخاع یا رباط‌هایی که ممکن است باعث درد شوند وجود دارد یا خیر.

تشخیص رگ به رگ شدن بخش فوقانی کمر

رگ به رگ شدن قفسه سینه و آسیب‌های فشاری معمولاً بر اساس شرح‌حال و معاینه فیزیکی تشخیص داده می‌شوند. معاینه دقیق ستون فقرات و شانه برای شناسایی حرکات محدودکننده، وجود هرگونه تغییر شکل ساختاری، حساسیت و تغییرات پوستی (نشانه عفونت یا تومور) مهم است.

تست نورولوژیک: تست عصبی شامل معاینه حرکتی، حسی و رفلکس است. پزشک ممکن است از شما بخواهد چندین حرکت مانند بالابردن بازوی خود از بالای سر، دراز کردن دست خود را به سمت عقب یا چرخاندن دست خود تا ۳۶۰ درجه انجام دهید.

حرکت دنده عموماً از طریق گذر از دیواره قفسه سینه بررسی می‌شود. ضعف در اندام تحتانی یا نقص عصبی در معاینه فیزیکی نیاز به بررسی بیشتر دارد.

CT: سی‌تی‌اسکن می‌تواند ناهنجاری‌های استخوانی را که ممکن است باعث ایجاد درد در ناحیه فوقانی قفسه سینه شوند، شناسایی کند.

درمان رگ به رگ شدن کمر

هدف اصلی درمان رگ به رگ شدن یا کشیدگی عضلانی در کمر کاهش درد و بهبود تحرک در صورت محدود شدن است. گزینه‌های درمانی برای رگ به رگ شدن کمر عبارت‌اند از استراحت در رختخواب، درمان سرد و گرم، داروهای مسکن، ورزش و جراحی در بیشتر موارد شدید.

استراحت کامل

اولین قدم در درمان رگ به رگ شدن یا کشیدگی کمر، کاهش اسپاسم عضلات از طریق استراحت است. استراحت در بستر معمولاً بلافاصله پس از آسیب توصیه می‌شود. این به کاهش علائم اسپاسم کمر کمک می‌کند. بااین‌حال، استراحت طولانی‌مدت در بستر (بیش از ۴۸ ساعت) در مرحله اولیه درد ممکن است باعث ضعف در عضلات و منجر به سطح ناتوانی طولانی‌مدت شود؛ بنابراین به بیماران توصیه می‌شود پس از ۴۸ ساعت استراحت به فعالیت‌های عادی خود بازگردند.

درمان سرد و گرم

درمان کمردرد با کمک سرما شامل استفاده از کمپرس یخ و فشرده‌سازی (فشار) است. برای ۴۸ تا ۷۲ ساعت اول پس از آسیب توصیه می‌شود و به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه انجام می‌شود تا زمانی که بی‌حسی یا بی‌حسی در ناحیه اعمال احساس شود. سرمادرمانی ادم و درد را کاهش می‌دهد.

از طرفی عملیات حرارتی باید ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از آسیب شروع شود. عملیات حرارتی شامل کمپرس گرم و حمام گرم است. گرمادرمانی به شل شدن عضلات کمک می‌کند و درد و سفتی ضربان‌دار را تسکین می‌دهد.

داروها

داروهایی که عمدتاً در درمان رگ به رگ شدن یا کشیدگی کمر نشان داده می‌شوند شامل داروهای تسکین‌دهنده درد و شل‌کننده‌های عضلانی هستند.

پاراستامول: پاراستامول یک داروی مسکن است  و باعث کاهش درد و تب می‌شود اما اثر ضدالتهابی خاصی ندارد. پاراستامول معمولاً برای کشیدگی عضلات دردناک یا رگ به رگ شدن پشت توصیه می‌شود.

داروهای ضدالتهاب: آسپرین و سایر ترکیبات مرتبط گروهی از داروها را تشکیل می‌دهند که به‌عنوان داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) شناخته می‌شوند. این داروها درد و علائم التهاب مانند تب، تورم و قرمزی را کاهش می‌دهند. برخی از NSAIDها بدون نسخه در دسترس هستند.

NSAIDها: در طیف گسترده‌ای از سندرم‌های درد اسکلتی عضلانی از جمله کمردرد، کشیدگی عضلات پشت، آسیب‌های عضلانی، رگ به رگ شدن رباط، گردن درد و غیره نشان داده می‌شوند.

اگرچه پاراستامول و NSAIDs در تسکین درد ناشی از فشار عضلانی در پشت مؤثر هستند، اما استفاده از آنها به دلیل عوارض جانبی دستگاه گوارش مانند اسیدیته، خونریزی معده و زخم محدود است.

شل‌کننده‌های عضلانی: داروهایی مانند متاکسالون، متوکاربامول و اورفنادرین برای تسکین کمردرد ناشی از کشیدگی عضلات پشت تجویز می‌شوند. بیشتر کاهش درد ناشی از این داروها در ۷ تا ۱۴ روز اول اتفاق می‌افتد، اما ممکن است تا چهار هفته ادامه داشته باشد. عوارض جانبی این داروها شامل آرام‌بخشی، تشنج و عوارض قلبی است.

فیزیوتراپی/ورزش

مهم است که هر چه زودتر به فعالیت‌های خود بازگردید، حتی اگر به دلیل رگ به رگ شدن کمردرد دارید. محدودیت طولانی‌مدت حرکات می‌تواند باعث ضعیف شدن عضلات پشت و ناتوانی طولانی‌مدت شود. شما می‌توانید با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود برای درک نوع تمرینات مناسب برای وضعیت خود همکاری کنید. یک رژیم ورزشی جامع که شامل ترکیبی از کشش، تقویت، و تهویه هوازی کمر و بدن است، در بهبود فشار کمر مفید است.

عمل جراحی

در موارد شدید که پارگی رباط یا فیبر عضلانی وجود دارد، ممکن است جراحی نشان داده شود .

اگر درمان مناسب انجام شود، رگ به رگ شدن کمر معمولاً طی شش تا هشت هفته برطرف می‌شود. بااین‌حال، زمان بهبودی تا حد زیادی با شدت آسیب یا علت زمینه‌ای کشیدگی عضلات پشت تعیین می‌شود.

پیشگیری از رگ به رگ شدن یا کشیدگی کمر

برای جلوگیری از رگ به رگ شدن یا کشیدگی کمر، باید نکاتی را در سبک زندگی رعایت کنید که در زیر آورده شده است:

  1. درحالی‌که یک جسم سنگین را بلند می‌کنید نزدیک به بار بایستید و با زانوهای خود خم شوید و کمر خود را صاف نگه دارید.
  2. در حین حرکت پس از بلندکردن وزنه، پاهای خود را به سمت چرخش حرکت دهید و کمر خود را نچرخانید.
  3. از هرگونه پیچ‌وتاب و تکان ناگهانی هنگام ورزش یا حتی در حین فعالیت‌های معمولی خودداری کنید.
  4. از استراحت بیش از ۴۸ ساعت در رختخواب خودداری کنید زیرا می‌تواند منجر به ضعیف شدن گروه‌های عضلانی مهمی شود که پشت شما را حمایت و تثبیت می‌کنند.
  5. انجام برخی تمرینات بدنی مانند کرانچ یا تمرینات تقویت عضلات شکمی برای ایجاد ثبات بیشتر در ستون فقرات
  6. همچنین می‌توانید ورزش‌هایی مانند شنا، دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی سریع را در نظر بگیرید که فشار اضافی به کمر شما وارد نمی‌کند.
  7. از خوابیدن روی شکم خودداری کنید زیرا در این حالت کمر شما قوس‌دار است که می‌تواند درد گردن یا کمر شما را تشدید کند.
  8. هنگام رانندگی، صندلی را نزدیک به چرخ محرک نگه دارید تا انحنای طبیعی بدن خود را حفظ کنید
  9. اگر مجبور هستید برای مدت طولانی در یک مکان بنشینید، مطمئن شوید که در فواصل زمانی کوتاه از جای خود بلند شده و بایستید.
  10. همیشه هنگام نشستن یا ایستادن وضعیت صحیح بدن خود را حفظ کنید.
  11. وزن بدن خود را در محدوده نرمال نگه دارید. وزن اضافی می‌تواند به ستون فقرات و عضلات پشت شما فشار وارد کند.

دیدگاه کاربران

  • امیر
    ۲۲ تیر ۱۴۰۱

    دیدگاه من اینست که بنا به تجربه خودم بهتر ین روش، آنست که در همان ابتدای شروع رگ به رگ شدن یا گرفتگی کمر آمپول شل کننده عضلات (متوکاربامول) تزریق شود چرا که دیر یا زود آدم به همین نتیجه میرسه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

instagram logo call button